Marmara depremindeki kaybettigi kızını arıyor

Nilgün Karamel, 8 yaşında kızı ve 8 aylık oğlu ile hayata tutunmaya çalışıyor. Gözde’nin resmi ise hep ellerinde.

Kocaeli’nin Gölcük ilçesinde yıkılan evlerinin enkazından yaralı olarak çıkarılan Nilgün Karamel, 6 yaşındayken 17 Ağustos 1999’daki Marmara depreminde kaybolan kızını 11 yıldır bitmeyen bir umutla arıyor. Gölcük’te yaşayan Karamel, Kavaklı Mahallesi’nde evlerinin bulunduğu binanın Marmara depreminde yıkıldığını, kendisinin yaklaşık 12, eşinin ise 14 saat sonra enkazdan yaralı olarak çıkarıldığını söyledi. Kendisinin 15, eşinin 65 gün İstanbul’da tedavi gördüğünü anlatan Karamel, taburcu olduğunda ise Gölcük’e dönerek kızını aramaya başladığını söyledi.

Karamel, sözlerine şöyle devam etti: “Kızım her şeyimdi. Deprem olduğunda eşimle birlikte ona koşarken, kapısının önünde enkazın altında kaldık. Depremden yaklaşık 1 ay sonra görüştüğümüz komşumuz teğmen S.S, deprem gecesi Gözde’yi oturduğumuz binanın yanındaki boş bir alanda bulmuş. Gözde de herhangi bir yara felan yokmuş.

Kendisi hafif yaralı olduğundan Gözde’yi de yanına alarak Gölcük’teki askeri hastaneye gitmiş. Kızımın elini hiç bırakmadığını söylüyor. Teğmen S.S, hastaneye ulaştıktan bir süre sonra bayılmış. Sonra kızımı bir daha görmemiş. Yıllardır evladıma hasretim. Yıllardır ağlıyorum. Kızımın ölüsünü ya da kendisini istiyorum artık.”

MARMARA DEPREMİ’NİN 11. YIL DÖNÜMÜ

CANLARIMIZ GİTTİ

Kemal Yıldırım’ın 69 yaşındaki eşi Bahriye Yıldırım 5 katlı binalarının 4. katında oturuyorlardı. O gece bütün bina yerle bir oldu. 38 saat sonra çıkarıldıkları enkazda burunları bile kanamadı. Yatak odasındaki 3 metrelik dolap, komodinlerin üzerine yıkılınca hayat boşluğu oluşmuş. Kolları ya da bacakları yatağın kenarında veya dışarıda kalsa kopacakmış. Enkazdayken hiçbir şey yeyip içmemişler, hiç de ihtiyaç duymamışlar.

Kurtulduktan sonra yalnızca su içmişler. Burunları dahi kanamadan çıktıklarına sevinemeyen Yıldırım ailesi, enkazda evlatlarını ve torunlarını bırakmış. Aile “Dünya malı da önemli değil. Allah ömür verdikçe onu yeniden yaparız. Ancak canlarımız gitti” diyen aile hâlâ gözyaşı döküyor.

Kurtulduklarına sevinemediler

Kocaeli’nin Körfez ilçesinde yıkılan evlerinin enkazından 36 saat sonra burunları dahi kanamadan çıkarılan Kemal Yıldırım ve eşi Bahriye Yıldırım, ölen oğlu, hamile gelini ve torununa ağlıyor

Marmara depreminde Fatih Mahallesi’ndeki evlerinin bulunduğu 5 katlı apartmanları yıkılan Kemal Yıldırım, kurtulduğuna sevinemedi bile. Kendisinin, eşi Bahriye Yıldırım’la 3’üncü katta, oğlu Engin Yıldırım’ın ise ailesiyle birlikte 4’üncü katta oturduğunu anlatan Yıldırım, deprem günü oğlu Engin’le birlikte gece yarısına kadar oturduklarını bildirdi.

Oğullarının daha sonra evine gittiğini anlatan Yıldırım, aradan 1-2 saat geçmeden
depremin meydana geldiğini dile getirerek, eşiyle 36 saat boyunca enkaz altında kaldığını belirtti.

ÖLMEDEN MEZARA GİRDİK

Beton yığınları altındayken dışarıdaki sesleri duyduklarını ancak konuşulanları anlamadıklarını ifade eden Yıldırım, bağırmalarına rağmen seslerini dışarıya duyuramadıklarını vurgulayarak, sözlerine şöyle devam etti: “Bir kabusta gibiydik, sanki ölmeden mezara girmiştik. Dışarıdan köpek sesi duyunca eşim tuğlayla duvara vurmaya başladı. Daha sonra bizi kurtardılar. Oğlum Engin, hamile gelinim Semra ve 9 yaşındaki torunum Onur, enkaz altında kalarak hayatını kaybetti. Gelinimin doğumuna 15 gün kalmış, doğacak kız torunumuza hazırlık yapıyorduk.”

PERDE BETONU NE BİLELİM

Depremden sonra tek kuruş yardım almadıklarını, evi olmayan kiracıların bile ev sahibi olduğunu dile getiren Yıldırım, “Benim koca apartmanım yıkıldı, başka evim olduğu için konut vermediler. Karşılığında konut alanında iş yeri verdiler. Onu da teslim almadık, atıl vaziyette duruyor” diye konuştu. “Deprem insan öldürmez, binalar öldürür. Binamı yapan müteahhit ‘perde beton yapılacak’ deseydi öyle yaptırırdım” diyen Yıldırım, “Bilmediğimiz için binamız yıkıldı. Şimdi olsa araştırmadan yapar mıyım? Yapan kişiye güvendik, yaptığı binaların hepsi, kendi evi de dahil yıkıldı” diye konuştu.

kaynak:türkiyegazetesi