Ayancik Kaymakamindan 'Sel' Siiri

Ayancik’ta yasanan sel felaketi ilçede yasayan herkes gibi sehrin idarecilerini de derinden etkiledi. Ayancik Kaymakami Ismail Pendik sehrin afetle sinandigi günlerde eline kalem aldi. Daha öncede yazdigi siirler bulunan Pendik, en zor misralarini kagida döktü. Ayancik’ta selde kaybedilen canlara ithaf ettigi siirle, sehrin yasadigi felaketi anlatti. Selde 5 yakinini kaybeden Hüseyin Demirkol ve selde esi ile 3 çocugunu kaybeden Muhittin Demirbas’a da bu siirde degindi.

11 Agustos’ta gün agarirken yasanan zor anlari anlatan Kaymakam Ismail Pendik, “Ayancik 1. Dünya Savasi’nda ve Milli Mücadele’de nüfusuna oranla en çok sehit vermis ilçemizdir. Hem dogal güzellikleri hem bu hususiyeti, vatansever, milletperver bir ilçe olmasi bizim burada görev yapmamizin en büyük motivasyon kaynagidir. Böylesine güzel böylesine hususiyeti olan ilçemiz biliyorsunuz 11 Agustos’ta 500 yilda bir olabilecek bir hadise yasadi. Bir afet yasadi. Hakikaten o gün o gece hepimiz sahadaydik. Hiç uyumadik. Resmen gök yarilmis, pinar olmus, yeryüzüne suyunu akitir bu suyun etkisiyle de daglar yürür hale gelmisti. Inanilmaz bir durumla karsi karsiyaydik. Hayatimiza hiç böyle bir durumla karsilasmamistik. Çaresizlik içerisindeydik. Özellikle sabah namazinda sonraki ikinci dalga 6.30 -7.00 dolayindaki ikinci dalga tam hersey bitti derken bizi maalesef en büyük zarara ugratan dalga oldu. O an her yerden ihbarlar, her yerden yardim çagrilari aliyorduk. Inanilmaz bir umutsuzluk ve çaresizlik içerisine düsmüstük” dedi.

Ilçenin düstügü umutsuzluktan helikopterlerin ulasmasiyla çiktigini belirten Kaymakam Pendik, “Ama hamdolsun bu büyük millet, bu aziz millet ve onun kurmus oldugu Türkiye Cumhuriyeti Devleti bizi sahipsiz birakmadi. Bizi bize birakmadi. Ve bu sehitler diyari, sehitlerin emaneti olan Ayancik’a ve Ayanciklilara sahip çiktilar. O umutsuzlugun gittigi ilk an neresiydi biliyor musunuz? 4 tane, 5 tane helikopter o vadiden yardim bekleyenleri kurtarmak üzere girdiginde arka arkaya iste o zaman dedik ki, biz büyük bir devletin serefli vatandaslariyiz. Allah’a hamd ettik. Ondan sonraki süreç biliyorsunuz köprülerimiz yikildigi için, yollarimiz baglantisi koptugu için ondan sonraki süreç helikopterler dolmus gibi çalisti. Vizir vizir çalisti ve hamdolsun bizi kurtarilmayi bekleyen vatandaslari bu umutsuzluktan bu çaresizlikten kurtardilar” diye konustu.

Ilçeden yasanan aci hadisenin etkisiyle siiri yazdigini belirten Pendik, “Tabi o süreçte çok aci hadiseler yasadik. Hüseyin Demirkol kardesimiz var. Muhittin Demirbas agabeyimiz var. Bunlar ailelerini kaybettiler. Biz hem onlarin cenazelerine katildik. Hem beraber olduk sayin bakanlarimizla beraber. Tabi o anki haleti ruhiyeyle birlikte durumu yansitir bir siir yazalim dedik. Ilk bir haftada yazmistim bu siiri ama bunu yayinlamak yogunluktan dolayi 1 ay geçtikten sonra yayinlayabildim. Oradaki siirde Ayanciklilarin o günkü haleti ruhiyesini en azindan bir kaymakam olarak yansitmak istedim. Tabii ki bizim meslegimiz çalistiginiz yerlerde, dogdugunuz yer degil doydugunuz yerdir sizin memleketiniz düsturuyla hareket ettigimiz için, buranin sevinciyle sevinen buranin acisiyla kederlenen bir yapidadir mülki idare amirligi. O günde biz ayni aciyi Ayanciklilar olarak hissettik ve gönlümüzden düsen o misralarini o kitalari ortaya koyduk. Hem bir idareci olarak hem bir Ayancikli olarak Ayanciklilardan kendimizi ayri görmüyoruz. Hakikaten çok üzüntü içerisindeyiz. Kaybettigimiz canlar için hala üzülüyoruz” seklinde konustu.

Kaymakam Pendik’in yazdigi “Sel” adli siir ise söyle:

“Sel gider kum kalir derler ya büyükler hani/ Bendeyse kaldi acilar, ögrendim hayat fani/ Pinar olan gök, saldi daglari üstümüze ani/ Su akti sandim, megerse ecel akti gani gani/

Hep zor mu olur Hüseyinlerin imtihani?/ Sel aldi garibimin ailesinin oldugu hani/ Bu duruma donmaz mi insan olanin kani?/ Ne gelir elden vekil kilmaktan gayri Yaradani/

Muhittin Abim benim, vakur mu vakurdu/ Esini ve üç yavrusunu yikici bu sel vurdu/ Teslimiyet sahibiydi, dimdik ayakta durdu/ Isyankarlara inat sabirdan bir kale kurdu/

Ah Babaçay ah, gizlemisler felaketi adina/ Mezar oldun bebege, erkege ve kadina/ Bizi soktun kesif mi kesif bir acinin tadina/ Rahmet dilenirim O’ndan, giden canlarin yadina”