Şehit Ailesinin Dinmeyen Acısı

Jandarma trafikte görev yapan Şehit Uzman Çavuş Hacı Emin Pişkin (35) Antalya‘dan tayini çıktıktan 15 gün sonra 4 Nisan 2010 günü bölücü terör örgütü PKK‘lı teröristler tarafından düzenlenen silahlı saldırıda ağır yaralanarak hastaneye kaldırıldı. Ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak geride gözü yaşlı bir eş ve 2 çocuk bıraktı. Hacı Emin Pişkin‘in şehit olmasının üzerinden yaklaşık 1 yıl geçti ancak eşinin ve çocuklarının acısı bir türlü bitmek tükenmek bilmiyor.

Birbirini severek evlenen ve bu evlilikten 13 yaşında Emin Can ve 4 yaşında Emirhan Piştin adlı çocukları olan Tülin Pişkin (32) eşinin acısını çocuklarına sarılarak unutmaya çalışıyor. Çocuklar ise evde babalarının eşyalarını ve fotoğraflarını severek onu unutmaya çalışıyor, ancak ailenin yarası hala dün gibi Tülin Pişkin eşini, çocukları ise babasını çok özlüyor. Tülin Pişkin, eşinden geriye kalan kıyafetleri, futbol müsabakalarında giydiği forması, diş fırçası, tıraş takımı, postalı, kasaturası,

palaskası ve fotoğraflarını vitrinde eşine oluşturduğu özel bir bölümde saklıyor. Pişkin, her gün sanki eşi yaşıyormuş gibi sabahları ve akşamları vitrinin yanına gelerek eşinin jandarma beresini takıp eşyalarına dokunup, postalını her gün temizleyerek ona dokunmuş gibi oluyor. Aile 18 Mart Şehitler Günü nedeniyle Asri Mezarlıktaki Şehitlikte Uzman Çavuş Hacı Emin Pişkin‘in kabristanını ziyaret etti. Çocukları 13 yaşındaki Emin Can ve 4 yaşındaki Emirhan Pişkin ile eşinin mezarı başına gelen şehit eşi, önce

çocuklarıyla birlikte ellerini açarak dua okudu. Ardından eşinin mezar taşında bulunan fotoğrafını sevip öpen Tülin Pişkin ve çocukları gözyaşlarını tutamadı.

Defalarca babalarının mezar taşındaki fotoğrafa dokunup öpen çocuklar gözyaşlarına boğuldu. Şehidin büyük oğlu Emin Can Piştin babasını özlediğini söyleyerek, "Ben babamı çok özlüyorum, onsuz yaşamak çok kötü bir duygu ya. O şimdi olsaydı beni gezdirirdi maça giderdik" diye ağladı. Babasının şehit olmadan önce kendisini Fenerbahçe maçına götürme sözü verdiğini ancak şehit olunca sözünü yerine getiremediğini, babasının ve kendisinin Fenerbahçe aşığı olduğunu belirterek, "Babam olsaydı Cuma günü

oynanacak olan Galatasaray-Fenerbahçe maçına mutlaka beni götürürdü. Ben hiç Fenerbahçe maçına gitmedim ama Cuma günkü maça gitmek isterdim" dedi. Pişkin, 18 Mart şehitler gününde bütün şehitler için dua edeceğini de söyledi.

4 yaşındaki Emirhan Pişkin ise annesinin kucağında babasının kabristanı başında, "Babamı özledim, babam beni parka götürürdü. Bende parkta kayardım" diye konuştu.

Anne Tülin Pişkin ise eşi vurulduğunda 4 yaşındaki oğlunun televizyonun üzerinde bulunan babasının silahını alarak teröristleri öldürmeye gitmek istediğini gözyaşları içinde anlattı.

Pişkin, eşinin şehit olmasının üzerinden 1 yıl geçmesine rağmen acısının dün gibi olduğunu söyleyerek, "Çok acı çekiyoruz. Yaşadığımız o acı dillere gelmez, tarif edilemez. Aradan bir yıl geçti ama acımız dün gibi ama aradan bir ömür bir asır geçti gibi. Bu acı tarif edilemez. Başın sağolsun demek o kadar kolay ki. Yaşanır demek o kadar kolay ki gerçekten. Bunu gelin bizimle 1-2-3 gün yaşayın görün. Önceden şehit haberleri geldiği zaman üzülüyorduk ama yaşayınca acının daha da fazla olduğunu gördük"

dedi.

Şehit eşinin bütün eşyalarını sakladığını, diş fırçasını bile atmadığına dikkat çeken eşi Pişkin şunları kaydetti:

"Botunu bile sakladım. Eşimin kıyafetleri için vitrinde bir yer ayırdım orada elbiseleri, botu, tıraş takımı, diş fırçası her şeyi duruyor. Her gün onun postallarını seviyorum. Onları her gün özenle temizliyorum. Her gün dokunuyorum onlara. Çocuklar uyuduğu zaman kendimi bu odaya atıp, o anda burada yaşıyorum. Başka bir zaman yaşamıyorum yani. Sadece eşyalarına dokunarak yaşıyorum."