12 yaşındaki çocuk kurdu, 68 yıldır işletiliyor

Hüseyin Cahit Bakır ve eşi Özlem Bakır'ın konuşması
-Kitapçı dükkanından detaylar
-Eski fotoğraflardan detaylar

( ESKİŞEHİR )- Babadan oğla 68 yıldır ayakta duran kitapçı dükkanı- Dükkanın nostaljik havasını bozmamak için rafların yerini dahi değiştirmedi ESKİŞEHİR

- Eskişehir’de 1950 yılında 12 yaşındayken Hasan Tahsin Bakır tarafından açılan kitapçı dükkanı, bugün oğlu ve gelini tarafından hala işletilmeye devam ediyor. Sivrihisar doğumlu olan Hüseyin Cahit Bakır’ın 68 yıl önce, 12 yaşındayken kurduğu kitapçı dükkanı, bugün oğlu Hüseyin Cahit Bakır ve gelini Özlem Bakır tarafından işletiliyor. Dükkanın nostaljik havasını bozmamak için rafların yerini dahi değiştirmeyen Bakır çifti, hayatlarının sonuna kadar dükkanı ayakta tutacaklarını belirttiler. Babasının yanında 7 yaşından beri kitapçılık sektörünün içinde olduğunu dile getiren Hüseyin Cahit Bakır, dükkanın kendileri için manevi bir miras olduğunu dile getirdi. Babası Hasan Tahsin Bakır’ın çok azimli bir karaktere sahip olduğunu vurgulayan Hüseyin Cahit Bakır, “Burası 1950 tarihinde rahmetli babam tarafından kitap, kırtasiye, oyuncak satışı amacıyla kurulmuş. O günden bugüne kadar devam eden bir kuruluş. Ben 7 yaşında başladım. Hem okula başladım hem de buraya başladım. İki tarafta da eğitimime devam ettim. Kitap sevmeyen bir insanın kitapçılık yapması mümkün değil. Kitapları sevmesi lazım öncelikle. Çünkü bu meslek, diğer meslekler gibi çok para kazandıran bir meslek değil. Bu bir gönül işi” şeklinde konuştu.
“Eşimin babası 12 yaşında Eskişehir’e gelip, burayı kuruyor” Hüseyin Cahit Bakır’ın eşi Özlem Bakır ise, kayın pederinin çok ilginç bir hayat hikayesine sahip olduğunu belirterek, şunları kaydetti: “Eşimin babası, 12 yaşında geliyor Eskişehir’e. Sivrihisar’da doğup, büyüyor. Orada işlere bakıyor ve diyor ki, ‘Ben Eskişehir’e gideceğim.’ Sonra bu dükkanı kuruyor. 12 yaşında burayı kuruyor, İstanbul’a gidiyor, alışveriş yapıyor. Bu çok ilginç bir hayattır bence. Şimdi 12 yaşındaki çocuklar annesiz sokağa çıkamıyorlar. Biz bu işe ölünceye kadar devam edeceğiz. Bastonla geleceğiz buraya. Evden çok burada zaman geçiriyoruz. Bir de biz maneviyata çok değer veriyoruz babadan kaldığı için. Hatta hiçbir rafını falan da değiştirmedik biz. Böyle devam etsin diye. Nostalji kokusunu vermeye çalışıyoruz müşterilerimize. Müşterilerimiz de çok memnun bu durumdan.”