17 Ağustos şehitleri, mezarlarında gözyaşları ve dualarla anıldı

Deprem şehitliğinden görüntü
-Depremde yakınlarını kaybedenlerin mezarları düzenlemesi ve dua etmeleri
-Yakınlarını kaybedenler ile röportaj
-Kuran tilaveti

( KOCAELİ -HD)- Depremin üzerinden 19 yıl geçse de depremzedelerin acıları değişmedi- Gözyaşları içinde kızı ve torununu kaybeden depremzede:- “52 saat enkazda kaldım, keşke ben de ölseydim bu acıyı yaşamasaydım” KOCAELİ

- 17 Ağustos Marmara Depremi'nde yakınlarını kaybedenler, depremin 19. yıl dönümünde Gölcük’teki deprem şehitliğine gelerek gözyaşları ve dualar eşliğinde kayıplarını andılar. Marmara Depremi'nin 19 yıl dönümünde Gölcük’te mezarlıklar, depremde yakınlarını kaybedenlerle doldu taştı. Yaşadıkları acıyı yıllar geçmesine rağmen unutamadıklarını dile getiren deprem şehitlerinin yakınları, 17 Ağustos Şehitliği’nde bulunan yakınlarının mezarı başında duygu dolu anlar yaşadı. Şehitliği ziyaret eden deprem şehitlerinin yakınları, mezarları gözyaşları içerisinde temizleyerek dualar ettiler. “Hepsi annemiz babamız” Depremde 3 yakınını kaybeden ve her mezarlığa gelişinde anılarını tazelediklerini boğazı düğümlenerek anlatan Yüksel Kandemir, “Acı büyük ve anlatılmaz. Bunu yaşamak gerekir, biz yaşadık. Allah, böyle acıyı devletimize ve milletimize bir daha yaşatmasın. Kimseye de böyle bir acıyı göstermesin. Gece ufak bir sarsındı başladı.
Ben ayaktaydım, namazımı kılacağım diye kalkmıştım. Hafiften bir gürültü oldu, acaba ne oluyor derken o ara elektrikler gitti. Camdan baktığımda Körfez’de alevsi bir kırmızılık vardı. Ne oluyor derken ikinci tufanda ev sallanmaya başladı.
Çok büyük hissettik. Dışarı çıktık, ortalık zifiri karanlık. Herkes sokaklarda, 100 metre kadar aşağıya indik ki Gölcük yerle bir olmuş. Kayıplarımız var. Hepsi bizim annemiz babamız ama depremde de ben ablamı, 1 yaşında yeğenimi ve eniştemi kaybettim” dedi.
“Keşke bende ölseydim, bu acıyla yaşamasaydım” Depremde 53 saat enkaz altında kaldıktan sonra eşi ve yakınları tarafından kurtarıldığını anlatan Nazmiye Akgün, “19 yıl geçti ama 10 gün gibi de değil. O kadar içim yanıyor ki. Kızım ve torunumu kaybettim depremde. Ben de 53 saat deprem enkazındaydım, onlarlaydım ama beni Allah almadı onları aldı. Senede kaç defa geliyorum, mezarı özlüyorum. Buraya geldiğim zaman aynı günleri, aynı saatleri, orada aynı 53 saat deprem enkazında evladımın öldüğünü bilerek yaşadığımı anlıyorum. Zaten hiç unutmuyorum. Her yemek yerken onun sevdiği şeyleri, hatırlıyorum. Hiçbir şey benim aklımdan günlerce hiç çıkmıyor. Deprem enkzında neler yaşadım ama onlar anlatılmaz. Torunum kucağımda öldü. Beni beyim kurtardı. Herkes toplandı elle kazarak kurtardılar. Keşke bende ölseydim. Bu acıyla yaşamasaydım” diye konuştu.
Kızı ve torununun cesedini elleriyle çıkardı Eşini elleriyle kurtaran ve kızının cesedini toprak altından çıkardığını anlatan Necdet Akgün, “Acı aynı eskisi gibi hiç fark etmiyor. Deprem olduğunda bizim hanım, çocuklarla buradaydı. Geldiğimizde ortalık toz bulutu. Benim şantiyem vardı İstanbul’da, ordan makine, alet, adam getirdim. Kendi çabalarımızla bunları çıkardık. Bir de torununu ve damadı sağ çıkardık. İşte kızımla, erkek torunumu kaybettik” şeklinde konuştu.
17 Ağustos Deprem Şehitliği'nde mezarları temizleyerek dua eden depremzedeler daha sonra mezarlık içerisinde düzenlenen Kuran’ı Kerim tilavetine katılarak, yakınları için dualar ettiler.