Abla kardeş birbirlerinin görmeyen gözü oldular - GÜMÜŞHANE

- Köyden detaylar - Canfer Baydar'ın topladığı odunları eve getirmesi - Evlerinin önünde kardeşlerden detaylar - Evin içinden ve kardeşlerden detaylar - Kadriye Baydar'ın röportajı - Canfer Baydar'ın röportajı - Evin içinden detaylar - Evin kapısında oturan kardeşlerden detaylar - Gümüşhane 'de birlikte yaşayan görme engelli Baydar kardeşler, engellerine rağmen birbirlerine destek olarak hayata tutunuyor - Köydeki tek odalı evlerinde ilerleyen yaşlarına rağmen günlük ihtiyaçlarını kendileri gören kardeşler, 20 yıldır hayatın zorluklarına beraber göğüs geriyor - Canfer Baydar: - "Ablam ev işlerini yapıyor. Ben de inek güdüyorum. Dağdan odun toplayıp getiriyorum. Ablam bana, ben de ona destek olarak hayata tutunuyoruz"GÜMÜŞHANE (AA) - Gümüşhane 'de birlikte yaşayan görme engelli Baydar kardeşler, engelleri ve ilerlemiş yaşlarına rağmen birbirlerine destek oluyor.Torul ilçesine bağlı Harmancık köyünün Gelinkaya Mahallesi'ndeki tek odalı evlerinde yaşayan Kadriye (80) ve Canfer Baydar (74), kendileri gibi görme engelli babaları ile annelerini 7 yıl arayla kaybetti.Aile büyüklerinin vefatının ardından yaşama tutunmak için birbirine destek olan kardeşler, yaklaşık 20 yıldır hayatın zorluklarına beraber göğüs geriyor.Yaşamları Gümüşhane Üniversitesi Film Atölyesi (GÜFA) tarafından hazırlanan "İsterdim" adlı belgesele de konu olan kardeşler, gözleri görmemesine rağmen başkalarına ihtiyaç duymadan hayatlarını sürdürüyor.Torul Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı ve hayırseverlerce zaman zaman giyecek ve yiyecek yardımında bulunulan kardeşler, huzurevine yerleştirilme ve tedavi tekliflerini reddediyor. - "Zamanla kapandı gözlerimiz"Görme engelli kardeşlerden 74 yaşındaki Canfer Baydar, gazetecilere yaptığı açıklamada, genç yaşlarından bu yana gözlerinde sorun bulunduğunu söyledi.

Baydar, ilkokul yıllarında görme sorunları yaşamaya başladığını ve güneşli havalarda kitap okumakta zorlandığını belirterek, askerlik için muayene edildiğinde göz damarlarının kuruduğunun tespit edildiğini anlattı.Bu nedenle askerlik yapmadığını ve zamanla görme yetisini tamamen yitirdiğini ifade eden Baydar, yaşamına ilişkin şu bilgileri aktardı:"Öğretmen okuluna gitmek istiyordum ama kazanamadım. Köy işleriyle uğraştık. Eskiden tarla sürer, ekin ekerdik. Şimdi bir ineğim var. Zorluk çekiyoruz. Biz 4 kardeşiz. Ablam en büyüğümüz. Onun küçüğü vefat etti. Benden küçük kardeşimin de bacağı kesildi. Ablamı 15 yaşında doktorlara götürdüklerinde onun da göz damarlarının kuruduğu ortaya çıktı ama ona da çözümü bulunamadı. Düzelme şansı olmayınca peşini bıraktık. Yaşımız ilerledikçe görme yetisini kaybettik. Zamanla kapandı gözlerimiz."Baydar, ablası ve kendisine engelli maaşı bağlandığını ve yeğenlerinin de kendilerine ilgi gösterdiğini kaydederek, "Ablam ev işlerini yapıyor. Ben de inek güdüyor, dağdan odun toplayıp getiriyorum. Ablam bana, ben de ona destek olarak hayata tutunuyoruz. Benim yapamadığımı ablam, onun yapamadığını da ben yapıyorum. Ablam ölürse ben burada yalnız kalamam. Ben ölsem o kalamaz, mağdur oluruz." diye konuştu.
- Birbirlerine yetiyorlarKadriye Baydar ise engellerinin hayatlarının bir parçası haline geldiğini belirterek, kardeşine duyduğu sevgiyi "Allah bizi ayırmasın" ifadeleriyle dile getirdi.Gözleri görmediği halde evde yemek, ateş yakma ve çay demleme gibi günlük ev işlerinin üstesinden gelebildiğine dikkati çeken Baydar, bunun yanında inek besleyerek ürünlerinden faydalandıklarını anlattı.Baydar, her şeye rağmen kimseden destek almadan günlük yaşamlarını sürdürebildiklerini, kardeşiyle birbirlerine yettiklerini sözlerine ekledi.