İşçiydi, hakkını savunuyordu, şimdi on bin madenciye genel başkan oldu

Yürüyüşten görüntü
-Dönemin GMİS Genel Başkanı Şemsi Denizer konuşma (belgeselden)
-Ahmet Demirci Açıklama
--arşiv-
-genel maden işçileri sendikası binası
-GMİS Genel Başkanı Ahmet Demirci'nin makam görüntüleri

( ZONGULDAK -ÖZEL)- 27 yıl önce Büyük Madenci Yürüyüşü'nde en ön safta yer alan GMİS Genel Başkanı Ahmet Demirci:- "Büyük yürüyüş ülkemiz işçi ve emekçileriyle tüm demokrasi güçlerine ışık tutuyor” ZONGULDAK

- Zonguldak'ta 27 yıl önce Büyük Madenci Yürüyüşü'nde işçi olarak en ön safta yer alıp madencilerin hakkını savunan Ahmet Demirci, yıllar sonra madencilerin örgütlü bulunduğu Genel Maden İşçileri Sendikası'na Genel Başkan oldu. Büyük yürüyüşün 27. yılında konuşan Demirci, o anları anlattı. Maden ocaklarının bulunduğu Zonguldak'ta 4 Ocak 1991 günü başlayan ve 8 Ocak 1991 günü Bolu'nun Mengen ilçesinde son bulan Büyük Madenci Yürüyüşü'nün 27. yıl dönümünde, GMİS Genel Başkanı Ahmet Demirci o günleri anlattı. İşçi olarak katıldığı büyük yürüyüşte hakkını savunan Demirci, şimdilerde ise madencilerin örgütlü bulunduğu Genel Maden İşçileri Sendikası'na Genel Başkanlığı görevini sürdürüyor. Yaklaşık 100 bin kişinin katıldığı o yürüyüşün Mengen ilçesinde son bulduğunu hatırlatan Demirci, o günleri şöyle aktardı: "27 yıl oldu bizde o günlerde işçi idik. Bende o yürüyüşte 35 gün Zonguldak sokaklarında 5 günde Ankara yolunda bende yürüdüm. Başkanımızın önderliğinde arkadaşlarımızla beraber oradaydık. 1990 -1991 yılındaki yürüyüşümüz dünyaya mal olmuş bir yürüyüştür. Genel Başkanımız Şemsi Denizer’in önderliğinde Zonguldak’ın adını maden işçisinin adını duyurmakla çok bir yerde bulunduk. Ben 1983 yılında işe girdim 1980 yılındaki ihtilalden sonra genel başkanımız 10 yıllık kayıplarımızı istiyoruz diye. Şimdi biz iki asgari ücretle çalışıyoruz ama o zamanlar bir asgari ücret bile alamıyorduk. Bir asgari ücreti tamamlamak için harici 50 lira para veriyorlardı bir asgari ücrete tamamlıyorduk. O dönem zamlarımız görüşmelere alınmadı sözleşmelerimiz askıya alındı. Hakikaten bizim maden işçisi olarak kaybolan bir 10 yılımız var. Genel Başkanımız bunun için haykırdı bunun için sokaklara döküldük. Allah'a şükürler olsun bir işçi arkadaşımızın burnu bile kanamadan o yürüyüşümüzü tamamladık. 35 gün Zonguldak caddelerinde yürüdük. En son Şemsi başkanımız dedi ki bu böyle olmuyor biz Ankara yollarına düşelim. Bununla beraber biz Ocak’ta ilk etapta otobüslerle gidecektik. Fakat otobüslerin Zonguldak’a sokulmadığını öğrendik ve yürümeye karar verdik. Biz buradan Karaman Beldesine kadar yürüdük. Karaman’dan otobüslerle Devrek’e kadar gittik. Devrek’ten Mengen’e kadar yürüdük. Haklarımız alındı mı? Hepsi olmasa da yürüyüşümüzün çok kazanımları oldu. Dönemin Başbakanları ile birlikte görüşmeler yapan Genel Başkanımız Şemsi Denizer’in iyi haklar aldığını düşünüyorum. 4 Ocak 1991 yılında başlayan büyük yürüyüşümüz böyle bir şekilde gelişti."