ŞİDDETTE EĞİTİM VE FARKINDALIK

Toplumda şiddetle mücadele edebilmenin en etkili yolu, eğitim ve farkındalık çalışmalarını artırmaktır. Özellikle çocukluk döneminden itibaren bireylere empati, öfke kontrolü ve iletişim becerileri kazandırılmalıdır.

Okullarda ve aile içinde şiddetin zararları hakkında bilgilendirici programlar düzenlenmelidir. Tüm eğitim kurumlarında özellikle öğretmen ve idarecilerin şiddete karşı belirleyecekleri eylem planları ve yaptırımlar, ciddi anlamda caydırıcı etkiler meydana getirebilir. Okul, öğretmen ve aile işbirliği bu konuda çok önemli bir sac ayağıdır.

Şiddet eğilimleri olan bireyler için psikolojik destek sağlanmalı, öfke yönetimi ve stresle başa çıkma konularında profesyonel yardım sunulmalıdır. Ayrıca, şiddet mağdurlarına psikolojik danışmanlık hizmetleri sunulmalı, travma sonrası iyileşme süreçlerinde destek olunmalıdır. Şiddete uğrayan bireyin, yaşadıklarını anlatabileceği ortamlar sağlanmalı ve yalnız olmadığı hissettirilmelidir.

Şiddetin küçüğü ya da büyüğü yoktur, şiddet şiddettir ve ister fiziksel, ister psikolojik, ister ekonomik şiddet olsun, aynı şekilde ciddiye alınmalı, aynı bireysel ya da toplumsal duruş sergilenmelidir. Saklanması gereken şiddet, korkması gereken şiddete uğrayan olmamalıdır. Aksine şiddet uygulayan rehabilite edilene kadar sosyal izolasyona alınmalıdır.

Şiddeti önlemeye yönelik yasal düzenlemelerin yanı sıra, bu yasaların etkin bir şekilde uygulanması da kritik öneme sahiptir. Şiddet uygulayanlara yönelik caydırıcı cezaların yanı sıra, şiddet mağdurlarını koruyucu tedbirlerin alınması gereklidir.

Ne yazık ki toplumda var olan, şiddet uygulayanın cezasız kalacağı algısı değiştirilmediği sürece ve şiddet uygulayan kişiler uygun, caydırıcı ceza ve yaptırımlarla karşılaşmadıkları sürece, şiddet toplumun bir gerçeği olmaktan çıkamayacak. Dolayısıyla bireyleri ve toplumu tehdit eden her tür şiddet eylemi hukuk ve adalet tarafından da ciddiyetle ele alınmalı ve önleyici her tür eylemle harekete geçilmelidir.