Tek odalı bir gecekonduda yaşamanın kendileri için çok zor olduğunu söyleyen Gazi Tatlıcıoğlu, "Daha Türkiye'de Hatay'dan dışarı çıkmamışken bir anda kendimi Kore'de bulmuştum. O zamanlar buralarda bir kahramandık. Şimdi ise o kahramanlıklar unutuldu." dedi.
İlerleyen yaşının verdiği güçlüklere rağmen gülmeye çalışan Tatlıcıoğlu'nun en büyük iki üzüntüsü ise konuşma yetisini son dönemlerde çok zor olarak gerçekleştirebilesi. Diğer ise hasta olan eşine bakıma muhtaç aylığı alabilmesi için Antakya merkeze götürememesi.
Doğru dürüst hiçbir eşyası olmayan bir gecekonduda zor şartlarda hayatlarını sürdürmeye çalışan Kore Gazisi Tatlıcıoğlu yetkililerden en azından hasta olan eşine yardım edilmesini isteyerek, "Şu son günlerimizde devletim kadar sivil toplum örgütlerininde bize ve tüm gazilere sahip çıkmasını istiyorum." dedi.
